Mózg – prawa i lewa półkula

Ostatnio jakoś się zagalopowałam i zapomniałam napisać o tym, że mózg składa się z dwóch półkul. Wiem, wiem, pewnie każdy zdaje sobie z tego sprawę. Jednak może są osoby, które nie zdają sobie sprawy, z tego, że te dwie części mózgu w dużym stopniu różnią się zakresem kompetencji oraz czasem dojrzewania.

Dużo słyszy się dominacji półkulowej. Dominacja ta oznacza przewagę w kierowaniu procesami, sprawnościami, umiejętnościami itp. Jednak dla właściwego rozwoju i funkcjonowania potrzebna jest współpraca obu półkul, ważne jest sprawne przesyłanie informacji.

Okazuje się, że obie półkule mózgu – prawa i lewa półkula – różnią się od siebie sposobem przetwarzania, czy analizowania informacji.

I tak:

Prawa półkula – w niej wszystkie bodźce analizowane są całościowo, globalnie, czyli wszystkie cechy bodźca ujmowanie są równocześnie.

Odpowiada ona za:

  • nowe bodźce,
  • postrzeganie przestrzenne, w tym także rozpoznawanie twarzy,
  • dostrzeganie wzorów,
  • przeżywanie stanów emocjonalnych,
  • rozpoznawanie figur geometrycznych,
  • rytmy,
  • rymy,
  • muzykę,
  • wyobraźnię.

Prawa półkula dominuje u dzieci do szóstego roku życia, dlatego dzieci mają problemy z przewidywaniem konsekwencji własnych działań, słabo myślą w logiczny sposób oraz miewają kłopoty z kontrolą nad bardzo intensywnie przeżywanymi emocjami. Dzieci maja niezwykłą zdolność dostrzegania porządku w chaosie.

Lewa półkula – w niej bodźce analizowane są sekwencyjnie, czyli element po elemencie, w sposób analityczny.

 Odpowiada za:

  • bodźce znane,
  • mowę,
  • logiczne myślenie,
  • liczenie,
  • wnioskowanie,
  • odbiór czasu – związany jest z nią tzw. „zegar wewnętrzny”,
  • kierowanie pamięcią dotyczącą ogólnej wiedzy o świecie,
  • zauważanie szczegółów: znaki diakrytyczne w literach, kropki, kreski, odróżnia litery podobne do siebie.

Lewa półkula rozwija się przez cały okras dzieciństwa, natomiast zaczyna dominować w okresie szkolnym. Posługiwanie się w oparciu o lewą półkulę umożliwia bycie jedynie rzemieślnikiem. Lewa półkula pozawala na odtwarzanie, myślenie według utartych wzorów.

Człowiek myślący, gotowy do znajdowania rozwiązań niecodziennych problemów, osoba twórcza musi posługiwać się w równym stopniu obiema półkulami. Dodatkowo, co ważne ścisła współpraca obu półkul jest koniecznością dla rozwoju i prawidłowego posługiwania się mową.

Dziś ściśle, krótko i na temat

Artykuł ten powstał na podstawie treści zwartych w poniższych publikacjach oraz notatek z czasów studenckich:

Cieszyńska J., Korendo M., Wczesna interwencja terapeutyczna. Stymulacja rozwoju dziecka. Od noworodka do 6. roku życia., Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2015.

Minge N., Minge K., Jak kreatywnie wspierać rozwój dziecka? Wspólne gry i zabawy, dzięki którym rozwiniesz jego zdolności, Samo Sedno, warszawa 2011.

2 thoughts on “Mózg – prawa i lewa półkula

  1. Bardzo fajnie się czyta, krótko a jednocześnie treściwie ujęty temat. Temat półkul i ich działania bardzo mnie interesuje i myślę , że po takim wstępie poszerzę nieco wiedze na ten temat 😉 Z pewnością wrócę do lektury 😉

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *